Strona główna > Fantazje, kaprysy, wariacje
Fantazje, kaprysy, wariacje Powiększ do pełnego rozmiaru

Fantazje, kaprysy, wariacje

Wątki improwizacyjne w interpretacji solowego repertuaru gitarowego w pierwszej połowie XIX wieku

Więcej szczegółów

40,00 zł

Krzysztof Cyran,  Fantazje, kaprysy, wariacje. Wątki improwizacyjne w interpretacji solowego repertuaru gitarowego w pierwszej połowie XIX wieku

 

 „Bohaterami” książki są: Fantazje na gitarę solo Fernanda Sora (ok. 1813–1839), Rossiniany op. 119–124 Maura Giulianiego (ok. 1820–1828) oraz 36 Kaprysów we wszystkich tonacjach durowych i molowych op. 20 Luigiego Legnaniego (ok. 1822) – trzy korpusy dzieł najwybitniejszych kompozytorów gitarowych doby dojrzałego klasycyzmu. Wychodząc od praktyk wykonawczych i obserwacji życia muzycznego epoki, podjęto poszukiwania – w owych zapisanych i wykończonych, niejako „zamkniętych” dziełach – śladów wielowymiarowych praktyk improwizacyjnych: od dodawania drobnych ozdobników do komponowania całych utworów „na poczekaniu”. Europa początku XIX wieku, przeorana wojnami, przemierzana przez żołnierzy i emigrantów, stała się sceną przemian społeczno-kulturowych o niespotykanej dotąd dynamice, zwłaszcza w wielkich ośrodkach, jak Paryż, Wiedeń czy Londyn. Elementem charakterystycznym dla tej epoki była rodząca się moda na wirtuozów-instrumentalistów, którzy przemierzali kontynent wzdłuż i wszerz, by występować w wielkich salach dla najznakomitszego towarzystwa.

W swojej pracy autor zdecydował się skupić na koncertowych formach solowych, gdyż w nich – jak się wydaje – najpełniej odbija się fascynująca atmosfera epoki gitarowych kompozytorów-wirtuozów.

1. Wprowadzenie
1.1. Zarys obszaru badawczego – pytanie o improwizację
1.1.1. Kryteria wyboru repertuaru – twórcy i dzieła
1.1.2. Kilka uwag o stylu. Od galant do brillant
1.1.3. Muzyka dla słuchacza. Connaisseurs/amateurs,die Kenner/die Liebhaber
1.2. Konteksty
1.2.1. Tradycja i kunszt europejskiej improwizacji instrumentalnej
1.2.2. „Pamięć gatunku”. Fantazja, wariacje i cykle wariacyjne, kaprys
Fantazja. Ćwiczenia z wyobraźni
Wariacje. Jak przyjemnie „zabijać czas”
Kaprys. Emocje al fresco i phantasia subitanea
1.3. Założenia i metody badawcze 
1.3.1. Systematycznie fantazjując. Improwizacja według Carla Czernego
1.3.2. Pytanie o wątki improwizacyjne w solowej muzyce gitarowej pierwszej połowy XIX wieku
1.3.3. Rola i znaczenie wątków improwizacyjnych w omawianych utworach
 
2. Analizy i interpretacje
2.1. Fantazje na gitarę solo Fernanda Sora – od op. 4 do op. 59 (ok. 1813–1836)
Uwagi wstępne
2.1.1. Chronologia pierwszych wydań
2.1.2. Fantazje – od op. 4 do op. 40
2.1.3. „Zobaczmy, czy teraz się uda”. Glosa o muzyce łatwej
2.1.4 Fantazje – od op. 46 do op. 59
Podsumowanie. Wątki improwizacyjne w Fantazjach na gitarę solo Fernanda Sora – forma a przestrzeń swobody
2.2. Rossiniany Maura Giulianiego op. 119–124 (ok. 1820–1828)
Uwagi wstępne
2.2.1. Rossiniana e-moll nr 1 op. 119 149
2.2.2. Rossiniana A-dur nr 2 op. 120 156
2.2.3. Rossiniana A-dur nr 3 op. 121 160
2.2.4. Rossiniana D-dur [nr 4] ou Premiere fantaisie op. 122
2.2.5. Rossiniana A-dur [nr 5] ou Seconde fantaisie op. 123
2.2.6. Rossiniana A-dur nr 6 op. 124 176
Podsumowanie. Wątki improwizacyjne od skali makro do mikro w Rossinianach Maura Giulianiego
2.3. 36 Kaprysów we wszystkich tonacjach durowych i molowych na gitarę op. 20
Luigiego Legnaniego (ok. 1822)
Uwagi wstępne
2.3.1. 36 Kaprysów op. 20 – phantasia subitanea
2.3.2. Phantasia subitanea – przestrzeń ekspresji w tempach umiarkowanych
2.3.3. Phantasia subitanea – przestrzeń ekspresji w tempach powolnych
2.3.4. Phantasia subitanea – przestrzeń ekspresji w tempach szybkich
2.3.5. Glosa. 36 Kaprysów op. 20 – specyficzne trudności wykonawcze
Podsumowanie. Luigi Legnani, 36 Kaprysów op. 20 – wątki improwizacyjne.
„Studium stylu” i phantasia subitanea
 
3. Uwagi końcowe. Improwizacja w interpretacji muzyki gitarowej pierwszej połowy XIX wieku
3.1. Aspekty gitarystyczne – styl dawny, nowy, transcendentalny?
3.2. „Zmierzch bogów” gitary brillant
3.3. Studium przypadku: Napoléon Coste, Etiuda A-dur op. 38 nr 14
3.4. Wnioski. Aspekty improwizacji w interpretacji omawianych utworów
3.4.1. Improwizacja – spojrzenie pierwsze: według Carla Czernego
3.4.2. Improwizacja – spojrzenie drugie: według Elama Rotema
3.4.3. Improwizacja – spojrzenie trzecie: według Mieczysława Tomaszewskiego
3.5. Glosa. Granice interpretacji
Podsumowanie. Aspekty improwizacyjne w interpretacji muzyki pierwszej połowy XIX wieku
 
Format B5, oprawa miękka, 296 str.
ISBN 978-83-67055-45-1