Andrzej Mądro, MUZYKA A NOWE MEDIA. POLSKA TWÓRCZOŚĆ ELEKTROAKUSTYCZNA PRZEŁOMU XX I XXI WIEKU Powiększ do pełnego rozmiaru

Andrzej Mądro, MUZYKA A NOWE MEDIA. POLSKA TWÓRCZOŚĆ ELEKTROAKUSTYCZNA PRZEŁOMU XX I XXI WIEKU

31,50 zł

Andrzej Mądro

Muzyka a nowe media. Polska twórczość elektroakustyczna przełomu XX i XXI wieku

Kraków 2017, objętość: 412 stron, format: B5, ISBN 978-83-62743-81-0

Jest to pierwsza monograficzna praca poświęcona muzyce elektroakustycznej, opublikowana przez wydawnictwo Akademii Muzycznej w Krakowie i jedna z niewielu, która zajmuje się tym obszernym nurtem muzyki na gruncie polskim. W pierwszych dwóch częściach omawia historię muzyki elektroakustycznej, jej media (elektrofony), nurty, poetykę, estetykę oraz wyjaśnia wiele pojęć, a w części ostatniej skupia się na twórczości elektroakustycznej wybranych kompozytorów polskich, wśród których nie zabrakło również twórców związanych z Akademią Muzyczną w Krakowie, czyli Magdaleny Długosz i Marka Chołoniewskiego. Książka została wzbogacona o liczne fotografie, diagramy i przykłady nutowe oraz indeks nazwisk. Warto też nadmienić, że będąca podstawą książki praca doktorska Andrzeja Mądro otrzymała w 2016 roku prestiżową Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich im. Księdza Profesora Hieronima Feichta.

 

Zawartość:

WSTĘP

CZĘŚĆ PIERWSZA

WPROWADZENIE – OD TRÓJJEDYNEJ CHOREI PO SOUND ART.

1.1. Muzyka i jej media – rys historyczny

1.1.1. Pierwsze media dźwiękowe – głos, śpiew i instrumenty

1.1.2. Muzyka w galaktyce Petrucciego – druk

1.1.3. W stronę audiowizualności – od klasycznej fotografii do rzeczywistości wirtualnej

1.1.4. Dźwięki zapamiętane – fonografia analogowa i cyfrowa

1.1.5. Dźwięki wszechobecne – telefon i radio

1.1.6. Cyfrowa rewolucja – komputer i Internet

1.1.7. Totalna konwergencja – cyfrowa rewolucja

1.1.8. Sztuka nowych mediów – nowa kultura czy powrót do źródeł?

1.2. Elektrofony – nowe media dźwięku

1.2.1. Instrumenty elektroniczne, czyli aktywne – terminologia i próby typologii

1.2.2. Muzyka z automatu – automatofony i protoelektrofony

1.2.3. Od organów świetlnych do syntezy graficznej – optoelektrofony

1.2.4. „Muzyka z powietrza” – elektrofony bezklawiaturowe i bezdotykowe

1.2.5. W stronę klawiatury – trautonium i kontrolery wstęgowe

1.2.6. Ze studia na estradę – pierwsze syntezatory

1.2.7. Modularne metainstrumenty – elektrofony cyfrowe

1.2.8. Elektrofony wirtualne – syntezatory i środowiska programowe

1.3. Muzyka elektroakustyczna – nowe nurty i gatunki utworów

1.3.1. Kolaże dźwiękowych fotografii – musique concrète

1.3.2. Elektroserializm – elektronische Musik

1.3.3. Dźwięki w taśmie wyryte – tape music

1.3.4. Dźwiękowe iluzje – musique acousmatique

1.3.5. Dźwięk w cyfrze – muzyka algorytmiczna i komputerowa

1.3.6. „Przedłużanie” instrumentów – live electronics

1.4. Multimedialne spektakle – muzyka elektroakustyczna w sztuce performansu

1.4.1. Happening i muzyczna sztuka akcji – geneza i początki performansu

1.4.2. Akcja, ciało, improwizacja – kluczowe aspekty sztuk performatywnych

1.4.3. Happening muzyczny, teatr instrumentalny i performans (anty-)muzyczny

1.4.4. Performans w mediach – performans zmediatyzowany

1.4.5. Performans multimedialny i interaktywny

1.4.6. Performatywność jako nowy środek muzycznego wyrazu

1.5. Od video-art do soundscape – muzyka elektroakustyczna w sztuce instalacyjnej

1.5.1. Obrazodźwięki – video-art

1.5.2. Środowiska dźwiękowe – sound environments i instalakcje

1.5.3. Podstawowe cechy sztuki instalacyjnej

1.5.4. Instalowanie dźwięku – sound installations

1.5.5. Multimedialne hybrydy – soundsculpture i site-specific

1.5.6. Dźwiękowe pejzaże – acoustic ecology i soundscape

1.5.7. Na antypodach elektroakustyki muzycznej – sound art

 

CZĘŚĆ DRUGA

POETYKA I ESTETYKA TWÓRCZOŚCI ELEKTROAKUSTYCZNEJ

2.1. Kluczowe aspekty sztuki nowych mediów – multimedialność, interaktywność, wirtualność

2.1.1. Multimedia – intermedia – hipermedia

2.1.2. Medialne sprzężenia – interaktywność

2.1.3. Przez szybę technologii – wirtualność

2.2. Elektroakustyka i nowa brzmieniowość – od sztuki hałasów po barwy syntetyczne

2.2.1. Dźwięk, brzmienie, barwa – definicje, typologie, metody opisu

2.2.2. Digitalizacja i wirtualizacja brzmienia – barwa a dźwięk cyfrowy

2.2.3. Architektura dźwięku – wokół brzmieniowości syntetycznej

2.2.4. Rola barwy w twórczości kompozytorskiej XX i XXI wieku

2.3. Przestrzeń i przestrzenność w twórczości elektroakustycznej

2.3.1. Architekci muzycznych przestrzeni

2.3.2. Przestrzeń dźwiękowa versus przestrzeń akustyczna – kwestie terminologiczne i typologie

2.3.3. Kody przestrzeni – głębia, pogłos i ruch

2.3.4. Iluzje przestrzeni – od amplifikacji do akuzmatyki

2.3.5. Przestrzenie intermedialne, wirtualne i interaktywne

2.4. Od „kultury słyszenia” do „wrażliwości multimedialnej”

2.4.1. Całość to więcej niż suma – możliwości i ograniczenia percepcji

2.4.2. Uniwersalia słyszenia – percepcja w perspektywie teorii sceny słuchowej

2.4.3. Doświadczanie piękna – percepcja w perspektywie neuroestetycznej

2.4.4. Zmysłowa (r-)ewolucja – nowe umiejętności percepcyjne

 

CZĘŚĆ TRZECIA

NOWE MEDIA W POLSKIEJ TWÓRCZOŚCI ELEKTROAKUSTYCZNEJ

3.1. Algorytmizacja, komputer i surkonwencjonalizm w twórczości elektroakustycznej Stanisława Krupowicza

3.1.1. Muzyka i matematyka – algorytmiczna muzyka elektroniczna na taśmę

3.1.2. Surkonwencjonalne palimpsesty – muzyka algorytmiczna na taśmę i instrumenty

3.1.3. Elektroakustyczne interakcje – utwory z wykorzystaniem systemu MIDI i syntezatora

3.1.4. Instrumentalne hybrydy – muzyka algorytmiczna na instrument i komputer

3.1.5. Opera z wizją – projekty multimedialne

3.2. Brzmienie, przestrzeń i ekspresja w twórczości Magdaleny Długosz

3.2.1. Instrument zwirtualizowany – muzyka akuzmatyczna

3.2.2. W komnacie luster – utwory na taśmę i instrument

3.2.3. W przestrzeni brzmieniowych interakcji – utwory na instrument modyfikowany lub transformowany i taśmę

3.2.4. Od odtwarzania do interpretacji – utwory z interaktywną dźwiękową partią komputerową

3.3. Poszukiwanie instrumentu niemożliwego – wykonawstwo i twórczość live electronics Cezarego Duchnowskiego

3.3.1. Od reinterpretacji do improwizacji – transkrypcje i praktyka wykonawcza

3.3.2. Elektroakustyczne dekonstrukcje – utwory na głos, instrumenty i komputer

3.3.3. Intermedialne ogrody – projekty multimedialne

3.4. Elektroakustyka eksperymentalna w twórczości Krzysztofa Knittla

3.4.1. Poza dźwiękowy margines – muzyka na taśmę

3.4.2. Wdzięk niezgodności – utwory na taśmę i instrumenty

3.4.3. Elektroakustyka zaangażowana – utwory religijne i muzyczne „pomniki”

3.4.4. Interakcja spontaniczna – muzyka intuitywna i improwizowana

3.4.5. Elektroakustyczne spotkania i dialogi – cykl Sonat da camera

3.4.6. Rzeźby, przejścia i labirynty – instalacje i performanse multimedialne

3.4.7. Album dźwiękowych fotografii – soundscape

3.5. Gry nie tylko dźwiękowe – systemy komputerowe, performanse i instalacje Marka Chołoniewskiego

3.5.1. Elektroakustyczna translacja – systemy interaktywne

3.5.2. Obiekty hipermedialne – rzeźby, instala(k)cje i środowiska dźwiękowe

3.5.3. Światłodźwięki – performanse audiowizualne

3.5.4. Gestodźwięki – interaktywne partytury

3.5.5. Dźwięk w sieci – audio net art

3.5.6. Telematyka i geolokalizacja – GPS-art

3.6. Podsumowanie. W poszukiwaniu nowej dźwiękowości

 

UWAGI KOŃCOWE

Bibliografia

Źródłowy spis ilustracji

Indeks nazwisk